در این هیاهوی خـــلق
که پُتــک بر آرامـش ات میزنند
دلـــم پیاده رویــی میخواهد ؛ بــارانــی
دست خــودم را بگــیرم
برویــم صــُحبت کُــنان
تــا انتــهای گـــریستنِ آخــرین ابــر زنــدگـــی
نفـــرین به اجــتــماع
کــه نمــی گـــذارد صــدا به صــدا بــرســد
نظرات شما عزیزان: